1. Wszechświat ma cztery wymiary (trzy przestrzenne i jeden czasowy) i statystycznie jest wobec nich izotropowy.
2. Żaden z czterech wymiarów Wszechświata nie ma początku ani końca.
3. Wszechświat składa się z próżni i materii.
4. Rozkład rozbłysków gamma wskazuje na istnienie "filtra grawitacyjnego", gdyż fale gamma o niższych energiach tracą ją szybciej niż o wysokich, czyli ilość słabych rozbłysków spada szybciej niż mocnych. Wynika to z ogólnej teorii względności - w polu grawitacyjnym fale o niższych energiach zanikają szybciej niż te o wysokich. Takiego rozkładu nie można wytłumaczyć na bazie Teorii Wielkiego Wybuchu.
5. Różnice w obrazach "starego" i "nowego" Wszechświata wynikają z :
- filtra grawitacyjnego;
- różnicy w szybkości utraty energii w polu grawitacyjnym przez fale o różnej długości (energii);
- lokalnych krzywizn czasoprzestrzeni.
6. Materia rozłożona jest we Wszechświecie równomiernie (czasoprzestrzeń jest euklidesowa), a do lokalnych zagęszczeń dochodzi pod wpływem grawitacji.
7. Wszechświat w sensie termodynamicznym składa się z dwóch podukładów: zewnętrznego (część widzialna) i wewnętrznego (część niewidzialna). Wewnętrzny składa się z czarnych dziur rozmieszczonych równomiernie (w wielkich skalach) w zewnętrznym. Utrzymanie na stałym poziomie energii cieplnej w stosunku do pozostałych form energii jest możliwe dzięki:
- permanentnemu zapadaniu się fragmentów podukładu zewnętrznego (widzialnej części Wszechświata) na części podukładu wewnętrznego (niewidzialną część Wszechświata czyli czarne dziury);
- jednokierunkowej izolacji pomiędzy podukładami (przestrzeń pomiędzy materią czarnych dziur a horyzontami zdarzeń);
- permanentnego powracania części podukładu wewnętrznego do zewnętrznego w postaci wybuchów czarnych dziur (wyrzuty materii przedgwiazdowej Ambarcumiana).
8. Wszechświat statystycznie jest w równowadze termodynamicznej. Podukład zewnętrzny - którego jesteśmy częścią - też jest w równowadze termodynamicznej i ma temperaturę 2,736 K, co obserwujemy w postaci mikrofalowego promieniowania tła.
9. Odchylenia w widmie mikrofalowego promieniowania tła od idealnego rozkładu Plancka dla ciała doskonale czarnego o temp. 2,736 K wynikają z krążenia rodzajów energii pomiędzy podukładami Wszechświata.
10. Materia w czarnych dziurach podgrzewana jest w sposób ciągły temperaturą w wysokości - średnio - 2,736 K. Do chwili wybuchu nie oddaje ciepła, ponieważ jest otoczona jednokierunkową izolacją adiabatyczną.
11. Istotą funkcjonowania Wszechświata jest grawitacja uwarunkowana obecnością masy. Dzięki grawitacji masa krąży pomiędzy podukładami Wszechświata. Dzięki grawitacji w podukładzie zewnętrznym następuje w procesie statystycznie ciągłym na tym samym poziomie dyssypacja energii. Podukład wewnętrzny - suma czarnych dziur - uwalniając materię w formie elementarnej (materii przedgwiazdowej Ambarcumiana) w procesie statystycznie ciągłym na tym samym poziomie, doprowadza do odtwarzania z energii cieplnej uporządkowanych form energii. Jest perpetum mobile drugiego rodzaju. Dzięki temu Wszechświat - oba podukłady łącznie - to perpetum mobile pierwszego rodzaju.
12. Ze sferycznej (nierotującej), supermasywnej czarnej dziury część materii - w formie materii przedgwiazdowej Ambarcumiana - wydostaje się na zewnątrz równocześnie we wszystkich kierunkach i tworzy zgrubienie centralne galaktyki spiralnej. Pozostała część zapada się wirując i tworzy wtórną czarną dziurę.
13. Materia wtórnej czarnej dziury na skutek intensywnego podgrzewania przez zgrubienie centralne przekracza horyzont zdarzeń w formie materii przedgwiazdowej Ambarcumiana i tworzy ramiona galaktyki spiralnej.
14. Rotująca materia masywnej czarnej dziury wydostaje się na zewnątrz w postaci materii przedgwiazdowej Ambarcumianaw w płaszczyźnie równikowej i tworzy ramiona galaktyki spiralnej bez zgrubienia cenralnego.
15. Z mniejszych czarnych dziur z rotującą materią powstają galaktyki eliptyczne karłowate. Ich kształt zależy od ilości otrzymanej energii na jednostkę masy w określonej jednostce czasu oraz masy czarnej dziury.
16. Z czarnych dziur pośredniej wielkości (najmniejszych masywnych i największych mniejszych) powstają zarówno galaktyki spiralne bez zgrubienia centralnego jak i galaktyki eliptyczne karłowate. Determinuje to ilość otrzymanej energii na jednostkę masy w jednostce czasu.
17. Galaktyki spiralne powstają w nieregularnych gromadach, ponieważ sferyczne czarne dziury nie porządkują struktur. Rotujące galaktyki oddziałują grawitacyjnie i formują regularne gromady.
18. Materia - pod wpływem grawitacji - krąży w cyklu statystycznie zamkniętym przez czarną dziurę, supergalaktykę (galaktykę spiralną z galaktykami pochodnymi, tj. eliptycznymi karłowatymi i nieregularnymi), galaktykę soczewkowatą , galaktykę eliptyczną masywną.
19. Hipoteza Hawkinga o promieniowaniu czarnych dziur jest fałszywa.
20. Prawo Hubble'a w brzmieniu uzależniającym poczerwienienie galaktyk od prędkości radialnych jest fałszywe.
21. Hipoteza Paczyńskiego dot. przyczyn obserwowanego rozkładu rozbłysków gamma jest fałszywa.
22. "Obowiązująca" obecnie Teoria Big Bang jest fałszywa.
23. Procentowa zawartość masy w poszczególnych formach materii świadczy o względnej długości występowania materii w danej formie we Wszechświecie w ramach cyklu.