Czarne dziury to klucz do zrozumienia budowy i termodynamiki Wszechświata. Odgrywają zasadniczą rolę w nierozszerzającym się i nieskończonym Wszechświecie opisanym w Grawitacyjnym Modelu Wszechświata (https://www.grawitacyjnymodelwszechswiata.pl). Nie napotykamy tu problemów generowanych przez Teorię Wielkiego Wybuchu. Tezy są zgodne z obserwacjami a paradoksy nie występują.
Kosmologia została wprowadzona na drogę Teorii Wielkiego Wybuchu, gdyż nie potrafiono poradzić sobie z problemami "grawitacyjnego zapadania się" Wszechświata i "śmierci cieplnej" Wszechświata. W efekcie odrzucono II zasadę kosmologiczną i pominięto (np. w prawie Hubble'a) przewidziane przez ogólną teorię względności oddziaływanie grawitacji na fale elektromagnetyczne.
Proponuję sięgnąć po prace Wiktora Amazaspowicza Ambarcumiana, w tym po fundamentalną hipotezę dotyczącą supergęstej materii przedgwiazdowej (przed zmodyfikowaniem dokonanym aby pasowała do znanych już teorii, do czego sam Ambarcumian nie był przekonany) oraz hipotezę aktywności jąder galaktycznych. Z ogólną teorią względności stanowią podstawę niniejszego opracowania.